قند اشکنون

شکستن کله قند )بعد از این جریانات وقتی تعیین میشد و یک شب بزرگان خانواده پسر برای تعیین مبلغ مهریه و سایر شرایط به خانه دختر میرفتند . در خانه عروس خانم بعد از گفتگوهای زیاد درباره مهرریه و صحبت های حواشی با تثبیت قول و قرار ها با صلوات و کف زدن به گفتگو ها پایان میدهند و برسم محلی ، کله قندی را که خانواده پسر بهمراه خود آورده اند از طرف یکی از نزدیکان داماد می شکند . البته این شستن تابع تشریفات خاصی است و با تفریح و بگو و بخند زیادی همراه میباشد . این قند کله ای کا با طرز زیبایی تزیین شده است باچکش قند شکنی که آنهم تزئین شده است کله قند از قند با یک ضربه محکم جدا میشود و با گرفتن انعام به مادر دختر تحویل داده میشود که بعد در مراسم عقد روی پارچه سفیدی که توسط دونفر روی عروس خانم گرفته میشود ساییده می شود . در این مراسم بعد از پیایان شکستن کله قند به همه چای شیرین می دهند و به خانواده پسر چای شیرین دورنگ میدهند که در مقابل مبلغی بعنوان انعام بعد از خوردن چای دورنگ داخل استکانها گذاشته میشود ..... بهر حال بعد از این کارمردها تمام شد و بیرون رفتند زنها وارد میدان میشند و مادر و خواهر و فامیلهای نزدیک پسر هرکدام انگشتر ، النگو، کردنبد و یا هدایایی در این حد به عروس میدهند و تا پاسی از شب به رقص و پایکوبی میپرداختند. آداب و رسوم . مردم هریک از حوزه های فرهنگی ایران رسم و آداب خاص محلی خود را در برگزاری مجالس بله برون به کار می برند. در بیشتر فرهنگها رسم است که خانوادة پسر هدایایی برای عروس می برند و او را نشان یا نامزد پسرشان می کنند و به مبارکی این وصلت قند می شکنند. مثلاً خراسانیها یک حلقة انگشتری که آن را کِلیکی (کِلیک به گویش خراسانی : انگشت ) می نامند، و روستاییان خراسان یک جفت کفش به نام نِشونی ، و گاهی یک دست لباس افزون بر انگشتری و کفش ، همراه مقداری نقل ونبات و قندوچای و حنا و چند سکه نقره به خانة دختر می برند. پس از پایان گفتگوها و توافق در خرجها، یکی از زنان خانوادة پسر سکه های نقره را در کفش می ریزد و کفش را به پای عروس می کند بعد به نشان شگون ، قند یا نبات را می شکنند و نیمی از آن را به خانوادة داماد ونیم دیگر را به خانوادة عروس می دهند (همانجا). شاهرودیها دورگردن بره ای سفید دستمالی سفید می پیچند و روی پیشانی و پاهایش حنا می گذارند وعبارت «اِنْشاءَالله مبارکش باد» را بر پهلوی راستش می نویسند و یک گردن بند طلا برای عروس از گردنش می آویزند و آن را همراه چند من شیر به خانة دختر می فرستند برة سفید و دستمال سفید و شیر احتمالاً به نشانة سفید بخت شدن عروس در خانة داماد است . قوچانیها، پس از خوردن نان و ماستِ ناهار نامزدی در خانة پدرداماد، خوراکیها و اسباب مجلس قندشِکنان را در خوانچه می چینند و به خانة دختر می برند و به خانوادة او می دهند. پول نقد تعیین شده در جلسة بله برون را هم در دستمالی ابریشمین می پیچند و به ریش سفید خانوادة دختر می سپارند. ریش سفید نیز یک دهم پول را به آنان بازمی گرداند. در این هنگام ، آخوندی دوکله قند از خوانچه برمی دارد و برهم می کوبد و می شکند و یک تکه قند شکسته را به نشانة شگون به داماد می دهد. آن گاه قندها را می شکنند و حبه می کنند و حبه های قند را با نخودچی و کشمش می آمیزند و پیاله پیاله به مهمانان می دهند



رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.