رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲۵ مهر ۱۳۹۸

پلو اجر
پلو اجر
یکی از غذاهای سنتی چهارمحال و بختیاری پلو اجر است. مواد لازم برای تهیه این غذا عبارتند از: گوشت۳۰۰گرم/ پیاز۱ عدد متوسط/ اجر400 گرم/ رب ۲قاشق غذا خوری در صورت تمایل/ ادویه و روغن به مقدارلازم. برای تهیه این غذا اول گوشت با پیاز و رب و ادویه رو می...
چشمه آب سفيد
چشمه آب سفيد
آب سفید چشمه ساری از بین 700 چشمه سار استان چهارمحال و بختیاری است که از کوه بزرگ سبزکوه سرچشمه می گیرد. این چشمه یکی از زیباترین چشمه های کشور است که آب آن نیز بسیار سرد و خنک است و پس از طی طریق، در میان کوهساران راهی کارون و خروشندگی آن می...
چشمه سیاه سرد بروجن
چشمه سیاه سرد بروجن
در پنچ کیلومتری جنوب بروجن گردشگاه بسیار زیبای سیاه سرد قرار دارد. این محل در دامنة شمالی کوهی به همین نام با ارتفاع 2644 متر از سطح دریا واقع شده است. با ایجاد جاده آسفالته دو بانده و انتقال شبکه برق، گاز و تلفن بر رونق سیاحتی آن به طور چشمگیری...
پخت شله قیمه ریزه
پخت شله قیمه ریزه
2:17
دریاچه کلار
دریاچه کلار
12 عکس

فصل بهار
فصل بهار
فصل بهار(2:37)با صدای علیرضا بیرانوند
عالو دی بو اهنگ بایرامیز مبارک اولشون خسته نباشید لطفا اهنگ ترکی توی شبکه بیشتر پخش کنید
عالو دی بو اهنگ بایرامیز مبارک اولشون خسته نباشید ...
عالو دی بو اهنگ بایرامیز مبارک اولشون خسته نباشید لطفا اهنگ ترکی توی شبکه بیشتر پخش کنید
بهاربهار
بهاربهار
بهار بهار(5:17)با صدای زنده یاد ناصر عبدالهی
بنگ بارون
بنگ بارون
بنگ بارون(3:58)با صدای علی عالی
13بدر
13بدر
13بدر(4:07)با صدای سینا بهداد

شهر دشتک

Loading the player...

دانلود

دشتک شهری در شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. که در فاصله ۹۲ کیلومتری جنوب غربی شهرکرد در مسیر شهرکرد – مسجد سلیمان واقع شده است.. دشتک در دامان رشته کوه های بلند منتهی به «زردکوه بختیاری» و در کنار شعبه های اصلی «رود کارون» و در میان دشتی که کوه ها و تپه های بزرگ و کوچک آن را در برگرفته اند، جای دارد. از شمال و شمال غرب با شهرستان های فارسان و کوهرنگ، از شرق و جنوب شرقی با شهرستان اردل و منطقه دیناران و از غرب با منطقه بازفت و دوآب صمصامی و نهایتا با گذر از جاده کوهستانی با خوزستان همجواری دارد. در قسمت شمالی دشتک روستای تاریخی «سرپیر» و امامزاده حلیمه خاتون(خاتون حلب) واقع است.. در سمت شرق دشتک روستاهای: «نی سیاق، کوران آباد، یوسف آباد، دهنونده» و در قسمت جنوب غربی آن در محل «چات دشتک، روستای افسرآباد» واقع است. منطقه دشتک همچنین محل ییلاقی جمعیت بسیار زیادی از «عشایر بختیاری» در دامنه های شمال و جنوب آن بوده است که تعداد آنان با تغییر سبک زندگی به مقدار قابل توجهی کاهش یافته است. در سمت غرب بعد از پل دشتک روستاهای بخش دوآب صمصامی شامل: «سیف آباد، دزک علیا و سفلی، صفا آباد، فخرآباد، صمصامی، بهمن آباد، سیاوش آباد و…» ودر فاصله شش کیلومتری شرق دشتک به بعد، روستاهای «آلیکوه، زرمیتان، قلعه درویش، حسین آباد، قلعه رشید، شکرآباد، و رستم آباد» واقع شده اند. ۱ـ وجه تسمیه: دشتک به معنای دشت کوچک و سرسبز است. در فرهنگ فارسی معین در تعریف واژه «دشت» این گونه آمده است: «دشت، زمین پهناور و هموار است(صحرا) زمینی که به هیچ وجه چین نخورده، یا زمینی که به وسیله مواد رسوبی رودها و سیلاب ها به وجود آمده است، این گونه اراضی برای سکونت انسان در صورت اعتلال آب و هوا بسیار مناسب است. صحرا و بیابان: معمولا دشت را برای زمین همواری که سرسبز است و پر آب و علف باشد بکار می برند و بیابان را برای زمینی بی آب و علف و لم یزرع می گویند» بنابراین دشتک با «ک» تصغیر به معنی دشت کوچک است و چون روستای دشتک در مکان نسبتاَ شیب داری بنا شده بود که در مقابل آن دشت هموار و سرسبزی قرار داشت به این دلیل آن را دشتک نامیده اند. دشتی که کوه ها و تپه ها آن را احاطه کرده اند. دشتک تا اواخر سال ۱۳۹۱ روستا بود و در دی ماه ۱۳۹۱ با تصویب در هیات دولت به شهر تبدیل گردید و در تاریخ ششم فروردین ۱۳۹۲ شهرداری دشتک افتتاح شد. در دامان کوه های بلند اطراف دشتک، پوشش طبیعی خاص و سرشار از گونه های مختلف گیاهی به چشم می خورد. در دوران گذشته گونه های گیاهی دارویی و خوراکی بسیار متنوع تر و سراسر منطقه را پوشانده بود. اما با بهره برداری بی رویه و اقدامات سود جویان و در مواردی ناآگاهی فرهنگی و زیست محیطی باعث گردید تا بخش زیادی از آنها در معرض نابودی قرار گیرند. برداشت بی رویه از منابع طبیعی و گیاهان خوراکی و دارویی، جفایی در حق نسل های حال و آینده و نابودی سرمایه های طبیعی است و خسارتهای فراوان دیگر را در پی خواهد داشت. ـ گونه های گیاهی وحشی: انواع گیاهان دارویی و خوراکی (با تاکید بر نام محلی): «گون(گینه)، انجیر وحشی، زالزالک(سیسته)، کنگر، آویشن(اورشم بلی)، جاز، تره کوهی، سیرسبز، موسیر، پونه، نعنا کوهی، چز کوهی، ترشک، ریواس، سماق(تُتُم)،رازیانه، خاکشیر، و گونه هایی با نام محلی: کاردیم، لُپو، لَوِه، ناروندول، فِداله، بَکلو،، شَنگ، مُچه، گل دوا، گل اَورونه، اسطو خودوس،جوشیر، بابونه، گل برنجاس و..» و در گذشته: «کرفس، قارچ، بن سور(بُسور)…» و گل های وحشی شامل: «شقایق صحرایی، یاس وحشی، لاله صحرایی(گل بگریو)، لاله واژگون، سنبل، بنفشه، گل زردی، و…» در این منطقه رویش دارند.