سفره حضرت رقیه(س)

سفره‌های نذری را می‌توان تمثیل و نمادی از بهشت دانست، که از جهان معنوی بر سطح زمین آورده شده و در اتاق‌ها، زاویه‌ها و جوار امامزاده‌ها به صورت جمعی و مشارکتی تا امروز بسط و گسترش یافته است. سفره حضرت رقیه سلام الله علیها در باورهای مردم، از سفره های بسیار مجرب بوده و برای هر نذر و حاجتی از قبیل شفای بیمار، به سلامت بازگشتن مسافران، خرید خانه، رفتن به زیارت و ... گسترده می‌شود. سفره را می‌توانند در اماکن متبرکه مانند مساجد، حسینیه‌ها و تکایا و یا در منزل خود پهن کنند. نذر سفره در منزل به این شرط است که از پاکیزه و طاهر بودن تمام اجزای خانه مطمئن باشند. اگر سفره را در اماکن متبرکه بیندازند، معمولا ساده‌تر بوده و تنها نان و خرما بر آن می‌نهند. ولی اگر در منزل انداخته شود خوراکی‌های بیش‌تر و متنوع‌تری همچون نان، پنیر، سبزی، خرما، نقل و نبات، آجیل و دیگر خوراکی‌ها در آن قرار می‌دهند. اما بهتر است که این سفره به صورت محقرانه انداخته شود. معمولا هسته‌های خرما را درمی‌آورند، ولی اگر از قبل این کار را انجام نداده باشند از افرادی که خرما را می‌خورند، می‌خواهند که هسته‌ها را برگردانند تا به آب روان بسپارند و زیر دست و پا نیندازند. معمولا سفره حضرت رقیه را، در سه نوبت و هر نوبت در یک شب جمعه نذر می‌کنند. اما می‌گویند در شب دوشنبه نیز انداختن این سفره خوب است. گستردن این سفره در منزل به این شکل است که ؛ خانم‌های حاجتمند در اتاقی از خانه که به پاکیزگی آن اطمینان دارند، سفره‌ای پهن کرده و انواع خوراکی‌ها از قبیل نان و پنیر و سبزی، خرما که هسته‌های آن را درآورده و به آب روان سپرده‌اند، نقل، نبات و آجیل که بیش‌تر شامل کشمش، نخودچی، گردو و توت خشک می‌باشد را در آن می‌نهند. روی سفره را با پارچه‌ای سیاه می‌پوشانند و تا پایان مراسم سفره آن را بر نمی‌دارند تا توجه مهمانان به سفره جلب نشود. آن‌گاه در کنار این سفره نمادی از یک قبر کوچک را به این شکل می‌سازند، که چند آجر یا خشت را روی هم چیده و بر روی آن‌ها شمع روشن می‌کنند. در زمان مشخص شده، روضه‌ خوان خانم یا آقا که از قبل دعوت شده است و نیز سایر مهمانان وارد اتاق می‌شوند و دور تا دور سفره می‌نشینند. زنان حاجت‌مند با دیدن صحنه قبر کوچک شروع به گریستن می‌کنند و روضه‌خوان نیز روضه و شرح مصیبت حضرت رقیه و قساوت و بی رحمی یزید را می‌خواند. زنان سر بر آن قبر نهاده و می‌گریند و او را به روح پدر و جد بزرگوارش سوگند می‌دهند، که هر چه زودتر مرادشان را برآورده سازد و می‌گویند، یا حضرت رقیه خاتون، مراد مرا بده. روضه خوان اشعاری را با آهنگی حزن آلود می‌خواند و زنان گریه می‌کنند؛ گاهی به جای ساختن قبر کوچک تنها دو شمع روشن کرده و آن را نماد قبر محسوب می‌کنند. معتقدند هر حاجت‌مندی که از صدق دل متوسل شود، حتما حاجتش روا خواهد شد



رای شما
میانگین (1 رای)
The average rating is 5.0 stars out of 5.