روزگار بختياری

بده دستت به دستم اي توچي خُومْ بريم وا يَكْ دياربختياري

بريم ز حُونـه ي سرد زمســتون بيــاريم نـو بهار بختياري

به وينـيمْ كه زمين و اَفْتَو و مَه هِدِنْ نقش و نگار بختياري

صداي قَهْقَـهه شادي به يَشْـنيمْ ز كَوْگِ كوهسار بختياري

بياهيمْ هر دوتامون مال به َايْلاق به بازُفْـت و مُنارِ بختياري

به چينيم هر دوتامون دونـه دونه به سي توشه كُنار بختياري

ز او گَهْپونِ ريش اِسْبيد به يَشْنيمْ گذشـت روزگار بختياري

بِگُنْ ، سي مُـونْ پِيايَلْ وانَمِ دل ز فتح قنـدهـار بختياري

ز رزم بــي اَمــونِ آعـليــداد زجنگ نُه هزار بختياري

ز جنگ شاه قاجار و اسد خُون ز عزم استوار بختياري

ز استبداد و زمَحْمَدْ علي شاه ز رزم آشكار بختياري

يَهَوْ آبيدْ استبدادِس و خُسْ اسير و خوار و زارِبختياري

بِگُنْ سي مون زدَوْرونِ رضاخان ز داغ ريشه دار بختياري

ز خشم و كينه ي او وا عشاير ز رنج بي شمار بختياري

ز قهروكينه اي خواست او دِرارِ خدا دونا دمار بختياري

بِگُنْ در راه دين و حفظ قرآن خدا هَيْ بيد يار بختياري

بگن جون دادنِ درراهِ دين هِدْ هميشه افتخار بختياري

بگن «داراب» هم وا دفتر دل نشستَيْ مِنْ گُدارِ بختيار